Gözyaşı

Küçük bir erkek çocuk annesine sordu:
"Niçin ağlıyorsun?".
"Çünkü ben kadınım" diye cevapladı annesi.
"Anlamadım!" dedi çocuk.
Annesi çocuğu kucaklayıp
"Ve hiç bir zaman anlayamayacaksın!" dedi.
Babasına "Baba, annem niçin ağlıyor?" diye sordu.
Babanın cevabı
"Bütün kadınlar sebebsiz ağlayabilen yapıdadır"
diye cevapladı.
Küçük oğlan büyüdü, yetişkin adam oldu,
hala kadınların niçin ağladıklarını keşfedemedi.
Nihayet öldükten sonra cennete gittiğinde
Allah'a sordu. "Allahım!" dedi.
"Kadınlar niçin bu kadar kolay ağlayabiliyorlar?"
Allah dedi ki...
"Ben kadınları özel yarattım!...
Tüm yaşamın ağırlığını taşıyabilecek
kuvvette olmasına rağmen
başkalarına teselli verecek kadar
yumuÅŸak omuzlar,
Doğumun acısına olduğu kadar
doğurdukları evlatlarının nankörlüğüne
dayanabilecek iç kuvvetini verdim.
Başkalarının kuvvetinin kalmadığında
devam edecek azmi, ailesinin
hastalığında yorgunluğa
pabuç bıraktırmayacak kudreti verdim.
Her türlü şart altında,
ve hatta annelerini çok kötü incitseler de,
çocuklarını sevmek duygusallığını verdim.
Bu duygusallık her yaştaki
çocuklarının yaralarını sarmalarına,
sorunlarını dinleyip paylaşmalarına
yardım ediyor.
Kocalarını tüm kusurlarıyla sevmek
kuvvetini verdim.
Erkeğin kaburgasından onları erkeğin
kalbini korumaları için yarattım.
Onlara iyi bir kocanın eşini asla
incitmeyeceÄŸini fakat bazen destek
ve kuvvetini deneyecek davranışlarda
bulunacağını anlayacak duyarlı bir zeka verdim.
Tek zayıflık olarak kadınlara
birer gözyaşı verdim.
Tamamen kendilerinin sahip oldukları,
ihtiyaçları olduğunda kullanmak üzere...
İnsanlık için bir gözyaşı..." diye cevapladı.
"Kadını güzel yapan şey ne saçı,
ne vücudu, ne kendini ne şekilde taşıdığıdır.
Kadını esas güzel yapan sevgisini paylaşabilmesi,
fedakarlığı, sorumluluğu, anlayışı,
sadece bilgiye deÄŸil
aynı zamanda kalbe de yönelik aklıdır."

Sen,
Solgun baharlardaki mavi yaÄŸmurum,
Akşam kızıllığında yorgun gölgem,
Kış ayazında yaz güneşimsin.
Bulutlardaki saklı düşlerim,
Her günün sonunda özlediğimsin.
Yüzün kadar temizdir kalbin,
Hangi sevgi alabilir yerini?
Yokluğun yağmura yazı yazmak kadar zor,
Sensizlik ölüm kadar acı…